Aangezien hier momenteel geen konijntjes meer wonen is de weblog ingeslapen.
De nijntjes zijn 1 voor 1 allemaal overleden, en ik heb geen nieuwe meer aangeschaft, uit mijn hart zijn konijnen echter niet. Maar; we willen verhuizen wat eerst moet gebeuren én Zoey kwam met een toegift…
In oktober 2008 bleek ik onverwachts zwanger…..wéér, en door de pil heen.
Op 17 juli 2009 is Zoey’s zusje Yuna geboren. Met 13 dagen overtijd en ik 5 kilo lichter als voor ingaan van de zwangerschap kon het dus nóg erger. Nog steeds niet volledig de oude op dit moment, wat direct de reden is voor gebrek aan konijnen hier, qua energie red ik het niet…
Bevalling daarentegen was een droom ‘s nachts, thuis, snel en zonder kleerscheuren!
Zoey in dr eigen bedje, ik door mn eigen huisje lopend, vloekend en tierend
Van eerste wee tot geboorte 4 uurtjes, verlos was er om half 4 en 11 over 4 was Yuna er….
3300 gram en 50,5 cm.
Dit stond op haar kaartje:
Mag ik even zien
of daar mijn zusje ligt misschien?
Zou het niet beter gaan
als ik op mijn teentjes ga staan
Ach het baby’tje is nog zo klein
ik ben blij dat zij mijn zusje mag zijn
Zoey

16 maanden en 8 dagen zit er tussen mijn meiden…
Yuna woog met  4 maanden 6750 gram en was 63 cm.
Zoey met 18 maanden 77 cm en 10,9 kilo

Zoey is inmiddels alweer 3,5 maand oud.

16 weken geleden….zat ik in een walhalla van voorweeen en pijntjes. En was het mijn uitgerekende datum. Die kwam en ging. Verlos was wel geweest omdat ik om de 10 minuten weeen had en ze na 2 uur nog niet weg gingen maar het was nog voorbereidend werk. Nou dat heb ik geweten hoor. Niet slapen, doodmoe en zwaar sjacherijnig.

Donderdags weer een controle bij de verloskundige, de kleine had het nog gezellig genoeg binnen. De verloskundige sprak wel ff mijn buik toe; Voor zondag komen jij!

Vrijdag; voorweeen werden pijnlijker en ik kreeg er meer moeite mee. Maar nog steeds; vals alarm…

Zaterdag hadden we een verjaardag, het petekindje van johan was jarig. 8 maart 2008. ‘s middags gaan we naar die verjaardag terwijl de weeen zich langzaamaan sneller opvolgen maar ik zwijg, het zal wel weer vals alarm zijn. Tegen de avond krijg ik moeite met de weeen. Ze komen om de 5 minuten en ik moet ze echt wegpuffen….Mensen zeggen me; ga naar huis en bel de verloskundige! Neuh zal wel weer vals alarm zijn… 8 uur, het wordt nu echt te gek, als dit voorweeen zijn wil ik tijdens de echte weeen knock out geslagen worden…. We gaan naar huis en Johan belt de verloskundige. Ze komt langs; 2cm ontsluiting en ze denkt dat het gaat beginnen..! Ze stuurt me voor een uur onder de douche en als het dan nog zo is of erger dan moet ik weer bellen, mijn eigen verloskundige zal dan dienst hebben. Dus om 9 uur stap ik onder de douche, heeeeeeeerlijk! De pijn is weg zolang het water gloeiend heet is en ik wil er niet meer onderuit. Na 1.5 uur toch maar eronder uit en %^&$^# de pijn is erger geworden en houdt langer aan. Dus de verlos weer gebeld om 11 uur komt ze. Na onderzoek; 3 cm ontsluiting en een ziekenhuisindicatie omdat het hoofdje telkens terug schiet, gaan we alles regelen. Balen, een rustige thuisbevalling wordt ineens een steriele ziekenhuisbevalling. Om 12 uur zijn we in het ziekenhuis, vlos wil me een rolstoel aanpraten; no way wen loopt zelluf . Op de verlosafdeling wil ik weer onder de douche. Om 3 uur worden de weeen nog heftiger……kan dat dan nog???? Resultaat; 5 cm ontsluiting. Heb ik dan 4 uur lopen werken voor 2 l*llige centimeters???? De vlos besluit mijn vliezen te breken om het wat te versnellen. De vliezen worden gebroken, en het vruchtwater blijkt groen te zijn :S Ik moet(met rugweeen) op bed blijven liggen aan de CTG en mijn vlos mag de bevalling niet doen. Om 5 uur wordt de pijn ondraaglijk, rugweeen kan je niet opvangen en al zeker niet op bed. Ik krijg een spuit met pijnstiller. (6 uur voor 2 cm, nog steeds 5 cm maar….) Dan wordt alles heel wazig en heerlijk suf. Ik was zo high als de neten en sliep zelfs wat tussen de weeen door. tot 6.45. Ik trek Johan aan zijn shirt naar me toe; roep iemand ik mot persen. Dus johan iemand gehaald en zon uitgedroogde taart wist mij te vertellen dat "dat nog helemaal niet kan" 5 cm in 7 kwartier kan niet namelijk….. Toch wordt na enig aandringen de verloskundige van het ziekenhuis geroepen. en ja hoor…..om 5 voor 7 heb ik volledige ontsluiting en mag het persen beginnen. Dat is voor mij het teken, ze MOET eruit . Via een spiegel zie ik in een minuut of 20 mijn meisje geboren worden. Zelf mag ik haar op mijn buik leggen en dan……ben je ineens niet meer gewoon Wen, maar je bent mama….Met 1 blik in die grote blauwe ogen gaat er een hele nieuwe wereld open…..de wereld die Zoey heet. Het besef komt, ze is van mij, dit heb ik m toch mooi ff gefikst. Ze is er, zonder kleerscheuren. Na controle door de kinderarts (9 met griffel) en mijn hechtingen (auw) ligt ze naast me aan de borst lekker te drinken en ik kan alleen maar met grote glimlach naar haar kijken. Zelfs het nieuws dat we moeten blijven tot de dag erna (controle voor Zoey omdat ze gepoept had in het vruchtwater en ik had 800cc bloed verloren) kon mijn lach niet van mijn gezicht slaan. En dan kom je thuis met je kleine meiske…..ligt ze toch echt in haar bedje en zijn de handjes en voetjes nog kleiner als je je ooit kon indenken. Langzaam groeit het besef, we mogen haar houden ze hoeft niet weg, ze is van ons. Ze is natuurlijk geweldig. Inmiddels een cm of 10 en een kilo of 2 zwaarder en langer maar nog steeds even mooi, even lief en even geweldig! Ons kleine prinsesje, er is geen baby mooier als zij!

Pffffff de tijd vliegt echt joh. Morgen is Zoey alweer een maand oud. En wat heeft het meiske al een hoop achter de rug :S.

Spruw was de eerste tegenslag, zoey verging van de pijn in dr mondje, en ik verrekte van de pijn bij het voeden. Maar, medicijnen gekregen en het zou snel minder worden. Tijdelijk ben ik gaan voeden met tepelhoedjes en dat ging goed. Zoey kreeg echter een allergische reactie op de daktarin, ze was zo onwijs benauwd en stopte zelfs helemaal met ademen…. Terug naar de dokter en nystatine gekregen voor Zoey. Ook daar bleek ze allergisch voor te zijn, maar de spruw is zo goed als weg bij haar. Ik smeer nog steeds bij mezelf en bij Zoey moet ik nu smeren met vers citroensap.

Door al die ellende was Zoey vorige week 170 gram afgevallen. Nu was ze echter in 6 dagen tijd weer 150 gram aangekomen en weegt ze 3960 gram. na alle tegenslagen gaan we nu weer de goeie kant op!

Tot snel!

Op zondag 9 maart 2008 ben ik bevallen van een prachtige dochter die de naam Zoey heeft gekregen. Zoey is in het ziekenhuis geboren, ze had in het vruchtwater gepoept en had de navelstreng om haar nekkie. Ikzelf was ruim 800 ml bloed verloren, en we moesten dus een nachtje blijven. Maandag zijn we thuisgekomen en ze doet het nu heel erg goed. Zoey woog bij de geboorte 4080 gram, nu nog 3820 dus das hartstikke netjes, ze is 49 cm lang, een echte kleine kabouter dus.

Binnenkort meer!

Hallowwww

Daar zijn we weer ff, zwangerschap gaat niet geheel van n leien dakje hier vandaar dat ik errug weinig aan de laptop zit. Inmiddels komt gelukkig het einde in zicht, want ik wil wel weer eens kunnen doen wat er gedaan moet worden in plaats van op de bank liggen en rustig aan doen blegh…. De laatste loodjes, het walhalla van maagzuur, rugpijn, oefenweeen, bekkenpijn, vermoeidheid en lopen als een pinguin… De kleine doet het goed, ligt met het kontje asociaal in mijn maag en met het koppie al diep in mijn bekken. Ingedaald met 34 weken! Ik ben terug op mijn oude gewicht nu, dus met een beetje geluk ben ik straks na de bevalling een paar kilootjes kwijt

13 februari gaan we trouwen, van mij mag de kleine dus de 14e komen Ik wil nu wel zien wie er in mijn buik zit….. Nu tot zover, ik laat zo snel mogelijk weer wat horen

Greetz Wendy en ukkie

Tja ons kleintje is zo klein niet meer….. nu 26 cm en ongeveer 400 gram, het kindje heeft het goed in mij! Alles is goed met ons ukkie, alles is nagekeken en het heeft de eerste 10 gehaald Ik heb me een half uur lopen vergapen aan ons kleintje, het wordt zonder meer de mooiste, liefste en leukste baby van het westelijk halfrond )))

Dit zijn de foto’s die door de censuur heengekomen zijn. De andere foto’s laat ik niet zien want daarop wordt geshowd of het een jochie of een meiske is…..en dat hou ik de komende 19 weken nog ff lekker voor mezelf ))

Hoi hoi

Weer schandalig lang geleden maar nog steeds gaat het niet zo goed met mij. Ik val heel erg veel af en moet daarvoor nu aan de pillen als ik bij het volgende bezoek aan de verloskundige weer zoveel kwijt ben dan worden er verdere acties ondernomen.

Met ons Ukkie gaat alles wel goed, het hartje klinkt perfect, hij is goed gegroeid en is goed beweeglijk. Hier zijn de nieuwe echofoto’s

Tot zover maar weer tot de volgende keer!

Groetjes, Wendy

Ons Ukkie!!!! Afgelopen donderdag, toen de echo gemaakt werd, 9 weken 1 dag. Ukkie doet het verder goed en over 3 weken krijg ik weer een echo, dan is er nog meer te zien. Ik kan niet wachten!!!

Groetjes, Wendy

Hallo allemaal

Tis alweer een tijdje geleden, op de een of andere manier kan ik de tijd gewoon niet vinden. Met de konijnen is alles goed, Skye wordt al een echte vlaamse dame, nu 3.5 maand oud. Ze heeft sinds een paar dagen 2 vriendinnetjes van 8 weken oud, Demi is een isabella/fawn NHD’tje en Anne is een konijngrijze kleurdwerg. Sascha groeit nog steeds als kool en de rest doet het ook heel goed.

Ik zelf ben inmiddels 8.5 week zwanger en buiten de kwaaltjes gaat alles goed. Donderdag moet ik weer naar de verloskundige en dan zullen we ons beebje zien en horen )))) Ik ben zoooooo benieuwd!

Ik zal binnenkort proberen om weer nieuwe foto’s te plaatsen van mijn 12tal!

Groetjes, Wendy